تاریخ انتشار خبر: 19 دي 1392 - ساعت 00:50:16
آنوره دو بالزاک

آنوره دو بالزاک

بالزاک در تمام دوران زندگی‌اش ملغمه‌ای از تمایلات متناقض بود. انگار نبوغ همواره جمع اضداد است. عاشق ثروت، ولی مقروض بود و هر چند گاه از ترس طلبکاران، خانه‌اش را عوض می‌کرد.

اونوره دو بالزاک در سال 1799 ، در شهر تور فرانسه (Tours) در خانواده ای متوسط قدم به جهان هستی گذارد. در آغاز جوانی همراه خانواده‌اش به پاریس رفت. پس از تحصیل در رشته‌ حقوق، به منشیگری و کارآموزی نزد وکیلی پرداخت، اما این شغل او را خسند نساخت، پیوسته شور مطالعه در سر وعشق نوشتن در دل داشت، ولی خانواده‌اش به سختی با نویسندگی او مخالفت می‌کردند، تااینکه پس از مجادلات فراوان بالزاک به بازار و سفته بازی کشانیده شد. پس از سه سال ورشکسته ومقروض از این کار دست کشید. اما بالزاک ثمرات تجربی بسیاری برای کار نویسندگی خود دراثر برخورد با دلالان وسفته‌بازان و نقش و اهمیت پول در اجتماع آن عصر فرانسه به دست آورد که در پدید‌اوردن کمدی انسانی 97جلدی‌اش مؤثر افتاد. او در طول نوزده سال، به طور متوسط سالی دو هزار صفحه مطلب می‌نوشت.

 

 

بالزاک در تمام دوران زندگی‌اش ملغمه‌ای از تمایلات متناقض بود. انگار نبوغ همواره جمع اضداد است. عاشق ثروت، ولی مقروض بود و هر چند گاه از ترس طلبکاران، خانه‌اش را عوض می‌کرد. عاشق شهرت بود، اما بلد نبود که چگونه این عروص هزار داماد را مهار کند. عاشق زنان بود اما خوش چهره نبود،‌ با آن موهای به هم ریخته و شکم برآمده‌اش که انگار از ازل کارمند دون‌پایه ادارات پاریس زاده شده است. او رمان نویسی  پرکار بود که از سرآمدان رمانهای رآلیستی و اجتماعی محسوب می‌شد و در آثارش نیروی واقع‌بینی شگفتی بود که مخلوق ادبی را از خالق واقعی خود بزرگتر می نمود.

 

 

بالزاک به قدری سخت کار می کرد که خود را از پای درآورد و شش ماه پس از ازدواج با یک کنتس ثروتمند لهستانی به نام اولین دوهانسکا(Eveline  de Hanska) در پنجاه سالگی درگذشت. با وجود اینکه بالزاک خود را وقف این کنتس کرده بود، اما ازدواج با او را 18 سال به تأخیر انداخته بود. اولین دوهانسکا پیش از ازدواجش کنتس ژووسکا (Rzewuska) نام داشت.

 

 

 

 

 

ویژگی‌های ادبی

 

 

*آنوره دو بالزاک،‌ رمان نویس فرانسوی، از نام آورترین چهره ادبیات رآلیستی است. بالزاک نیم قرن زندگی کرد که بیست و پنج سال آن را به داستان‌نویسی پرداخت. بیش از نود کتاب و نزدیک به دوهزار شخصیت‌ داستانی محصول فعالیت نویسندگی او بوده است.

 

 

*در یکی از شبهای سال 1833، هنگامی که بالزاک می‌خواست نوشت بابا گوریو(1834) را آغاز کند به نزد خواهرش لور دو سورویل (Laure de Surveille) رفت و اعلام کرد که از این پس تلاش خواهد کرد تا تصویری روشن و واقعی از زندگی اجتماعی روزگار خود در قالب رمان و داستانهای کوتاه و بلند ارائه نماید. وی مجموعه آثار آینده خود را (که قرار بود تابلویی واقعی از اجتماع نیمه اول قرن نوزدهم فرانسه باشد) کمدی انسانی (Come’die Humaine) نامید. این طرح و برنامه ادبی، به او امکان می داد تا جهان افسانه‌ای خود را بسازد و آدمها و شخصیت‌های گوناگونی را در داستانهای مختلف تکرار و تکرار نماید. بنابراین بالزاک، باباگوریو را همچون مکانی جهت ملاقات آدمهای قبلی داستانهایشع با آدمها و شخصیت‌های آینده مجموعه داستانهای کمدی انسانی قرار داد.

 

 

*بالزاک درمورد کتاب کمدی انسانی خود می‌نویسد: «برآن شدم که تابلوهایی از تمام مردم فرانسه، از همه رده‌های اجتماع بکشم، اجتماع فرانسه برای من مورخ باشد و من منشی او. طبایع و سرشتهای گوناگون رابا دقت و موشکافی به رشته تحریر درآورم و میراثی برای آیندگان باقی گذارم تا بدانند در عصر ما چه مردمی با چه آرمانهای زیست می‌کردند.»

 

 

*بالزاک در یکی از پرتلاطم‌ترین ادوار تاریخ عصر جدید فرانسه زندگی می‌کرد: روزگار سقوط ناپلئون و سلطنت های بی‌ثبات لویی هجدهم، شارل دهم، لویی ارلئان و انقلابهای سالهای 1830 و 1848، روزگار بسط سیطره بانکداران و سفته بازان و دلالان و سرمایه‌داران ریاکار و پست و دروغگو.

 

 

*نیمه اول قرن نوزدهم، فرانسه به لحاظ فکری و فلسفی بیشتر تحت سیطره بینش ماتریالیستی و پوزیتیویستی کندیاک و اگوست کنت قرار داشت. بینش عصر روشنگری ومیراث «عقل گرای ولتر» سبب شده بود که اجتماعیات وسایل اجتماعی به مرکز و محور توجه عمومی بدل گردد و این توهم که «سیاسیات و اجتماعیات اصل و باطن فرهنگ و اندیشه و همه امور است.» جزء مشهورات ومسلمات درآید. ریشه‌های فلسفی و تاریخی پیدایش رآلیسم را نیز باید درهمین امر جستجو کرد.

 

 

*بالزاک، در دورانی قدم به عرصه نویسندگی گذاشت که ستاره اقبال رمانتیسم افول کرده بود و نوعی توجه و علاقه عمومی به مسائل اجتماعی و سیاسی و روح پول‌پرستی و جاه‌طلبی و سوداگری شیوع عام یافته بود. بالزاک نیز، با توجه به مقتضیات زمانه، به نوعی رآلیسم اجتماعی در قلمرو ادبیات داستانی روی آورد.

 

 

*کار بالزاک را می‌توان از جهاتی با چارلز دیکنز، رمان‌نویس انگلیسی معاصر او مقایسه کرد. دیکنز نیز، در آثار رآلیستی خود به ترسیم اجتماع روزگار خود پرداخته است. اما تابلویی که دیکنز از جامعه انگلیس ترسیم کرده است، از گستردگی و شمول«کمدی انسانی» بالزاک برخوردار نیست.

 

 

*دیکنز، درآثار خود، اغلب به ترسیم زندگی تیره بختان و طبقات فرودست جامعه صنعتی و اصطکاکها و مبارزات آنان با کارفرمایان وسرمایه‌داران(امری که در جامعه نیمه اول قرن نوزدهم انگلیس به کرات دیده‌می‌شد) می‌پردازد. در آثار دیکنز، کمتر با تصاویری از زندگی خصوصی و اجتماعی طبقات سرمایه‌دار، زنان اشراف، و دولتمردان بر می‌خوریم. در حالی که «کمدی انسانی» بالزاک، با برخی از موشکافی‌های روان‌شناختی در خصوص روحیات جوانان، زنان وپیرمردان روبرو می‌شویم که در‌آثار دیکنز نظیر ندارد.

 

 

*بالزاک، دنیای کارگران فقیر و روستاییان تیره بخت را بخوبی دیکنز نمی‌شناخت. او شیفته تجمل و زرق و برق و رفاه زندگی اشراف و بورژواها بود و در آثار خود نیز، اغلب به آنها پرداخته است.

 

 

*بالزاک، اولین رمان نویسی بود که متوجه اهمیت «اقتصاد» در زندگی مردم شد. او فکر می‌کرد که تمیایل به پول، اشتهای به پول، انگیزه اصلی کارهای بشر است. بالزاک همیشه عنوان می‌کرد که «پول، تنها خدای روزکار ماست.»

 

 

*در بابا گوریو(1834)، آز، حرص وطمع و پول‌پرستی، باعث بی‌مهری فرزندان به پدر می‌گردد، در حل اختلافات زناشویی ازدواج را به یک معامله تجاری و حسابگرانه بدل می‌کند. در اوژنی گرانده(1833)، طلا و دلبستگی دیوانه‌وار به آن باعث از هم پاشیدن زندگی خانوادگی و دلبستگی والدین به فرزند می‌گردد. در آرزوهای از دست رفته(1843 ـ 1835)، پول رابطه دوستی را به خیانت و کارشکنی می‌کشاند. راستیناک،‌ در رمان باباگوریو (1834) می‌گوید: «ثروت همان تقواست.» و باباگوریو (با وجود باطن پاک و اخلاقی‌اش) در توصیف روزگار خود می گوید: «پول، زندگی است.» همه اینها در زمانه‌ای به نگارش در‌می آیند که لویی فیلیپ(پادشان وقت فرانسه) خود سفته‌باز و دلال چپاولگری است و دولت فرانسه حکم یک شرکت تجاری را یافته بود.

 

 

*آثار بالزاک یکدست نیستند و برخی از آنها چون شتاب آمیز نوشته شده‌اند، درای معایب زیادی هستند.

 

 

*می‌گویند با توصیفهای بالزاک از پاریس هجدهم، امروز می‌توان پاریس آن‌روز را از نو ساخت.

 

 

*بالزاک را اولین رمان نویسی می‌دانند که متوجه اهمیت اقتصاد در زندگی مردم شد. او نه تنها می‌گفت پول ریشه همه بدی‌هاست، بلکه فکر می‌کرد که تمایل و اشتهای به پول، انگیزه اصلی کارهای بشر است. هدف قهرمانان بالزاک این است که باشکوه و جلال زندگی کنند، خانه‌های قشنگ، زنهای قشنگ داشته باشند. در نظر آنها همه وسایل تا وقتی که در کار خود موفق می‌شوند، برای رسیدن به هدف، مشروع است.

 

 

*بالزاک وقتی شروع به نوشتن یک داستان می‌کرد خودش نمی‌دانست سرانجام آن‌چه می‌شود. عظمت کار او در سه چیز است: دردرجه اول، حجم و تعداد داستانها، در درجه دوم،‌گستردگی و وسعت موضوعات آثارش، و د ردرجه سوم، آزد گذاشتن خواننده تا خودش هر‌ نتیجه اخلاقی که می‌خواهد از داستان بگیرد.

 

 

*برخی عقیده دارند ک بالزاک، نمی‌توانست خوب بنویسد. او فردی عامی بود و طرز نوشتنش عامیانه بود. نوشته‌هایش طولانی و پر از غلط و اشتاباهات مختلف بود. می‌گویند چارلز دیکنز نیز انگلیسی را درست نمی‌نوشت. بعضی از روسها خاطر نشان کرده‌اند که تولستوی و داستایفسکی هم روسی را خوب نمی‌نوشتند.

 

 

*بالزاک مانند بسیاری از فرانسویان آن زمان تصور می‌کرد که همه عالم به روی محور فرانسه می‌چرخد.

 

 

*مجموعه نامه‌های بالزاک(Coreespondance)، تغییر عقیده او را از جوان لیبرال و بی‌ایمان به سلطنت‌طلبی کاتولیک آشکار می کند وعلاقه روزافزون او را به تجمل نشان می‌دهد. بالزاک خود شرح می‌دهد که چندین انسان در وجود او هستند: سوداگر، هنرمندی که باموضوعات مختلف خود در کشمکش است، انسان صاحب احساسات عاشقانه؛ شصیت دوگانه خود را چنین توصیف می‌کند: «نیرویی مردانه همراه با حساسیتی زنانه». علاقه شدیدی بالزاک را به سوی افتخار و قدرت می راند. و با این حال، در آرزوی زندگی آرام و ازدواج قرین آسایش است. زندگی‌اش در آفریدن و خواستن صرف می‌شود. این نامه‌ها همچنین برخی دروغ‌های کوچک او را نیز روشن می‌کند.

 

 

*آدولف شخصیت اصلی رمان خرده بدبختی‌های زندگی زناشویی، پس از ازدواج با کارولین درمی‌یابد که همسرش موجودی است ابله، کوتاه‌فکر، خودخواه و عامی. اما پیش از ازدواج، ظاهر متشخص و مبادی آدابش نمی‌گذاشته که او زودتر به آن پی ببرد.

 

 

 

 

 

آثار ادبی

 

 

فیزیولوژی ازدواج /La Physiologie du marriage (1829 ـ 1824)، شو آن‌ها /  Les Chouans(1829)، آب زندگی / L’ e’lixir de longue vie (1830)، گراند برتش / La Grande Brete’che(1830)، سارازین /Sarrasine(1830)، انتقام / Le Vendetta(1830)، گوبسک / Gobseck(1830)، صلح در خانه / Le paix du me’nage(1830)، جلاد / ال وردوگو/El Verdugo(1830)، مجلس رقص سو / Le Bal de Sceaux (1830)، خانواده دوگانه / Une Double Famille(1830)، مطالعه در احوال زنان / Etude de Femme(1830) واقعه ‌ای در دوران حکومت وحشت /Un E’pisode sous la Terreur(1830)، وداع / Adieu(1830)،

 

 

چرم ساغری / La Peau de chagrin(1831)، مهمانخانه سرخ / L’Auberge rouge(1831)، مصادره گر / Le Re’quisitionnaire(1831)، تبعیدیها / Les Proscrits (1831)، بانو فیرمانی / Madame Firmiani(1832)، شاهکار گمنام / Le Chef d’ceuvre inconnu(1832)، انارستان La Grenadie’re(1832)، کشیش تور / Le Cure’de Tours(1832)، پیام /  Le Massage(1832)، سرهنگ شابر / سرهنگ شوبر / Le Colonel Chabaert(1832)، کیسه پول / La Bourse(1832)، زن وانهاده / Le Femme abandonn’ee(1832)، اوژنی گرانده / Eug’enie Grandet(1833)، گودیسار نامدار / L’lllustre Gaudissart (1833)، پزشک دهکده / Le Me’decin de Campagne(1833)، جستجوی مطلق / La Recherche de l’absolu (1834)، باباگوریو /Le p’ere(1834)، زن سی ساله / La  Femme de trente ans(1834)، دختر حوا / Une Fille d’Eve(1834).

 

 

سرگذشت سیزده تن / Histoire des Treize(1834)[شامل داستانهای فراگوس، رئیس درندگان / Ferragus, Chef des D’evorants، دوشس دو لانژه / La Duchesse de Langeais، دختر چشم طلایی La Fille aux yeux d’or]

 

 

سرافیتا / Se’raphita(1835)، فاجعه در کنار دریا / Un Drame au bord de la mar(1835)، زنبق دره / Le Lys dans la vall’ee(1835)، فرزندی مطرود / L’Enfant mauit (1836)، فاچینو کانه / Facino Canc(1836)، پیر دختر / La Vieille Fille(1836)، نیایش مرد بی دین / La Messe de I’ath’ee(1836)، حجر. واقعه‌ای در دوران حکومت وحشت/ خلع ید. واقعه‌ای در دوران حکومت وحشت /L’interdiction,Un ‘episode sous la Terrsur(1836)، عظمت و انحطاط سزار بیرو تو / سزار بیر تو / Grandeur et de’cadence de Ce’sar Birotteau(1837)، گامبارا / Gambara(1837)، تالار عتیقه‌ها / Le Cabinet des antiques(1837)، قصه‌های مضحک / Contes droplatiques(1837 ـ1832)، ماسیمیلا دونی / Massimilla Doni(1838)، تجارتخانه نوسنژان / La Maison Nucingen(1838)، شکوه و سفالت فواحش / Splendeurs et mise’res des courisanes(1830)، پیر گراسو / Pierre Grassou(1839)، کشیش روستا /Le Cur’e de village(1839)، بئاتریکس / Be’atrix(1839)، پیرت /  Pierrette(1840)، ز . مارکاس / Z. Marcas(1840)، شاه قلندران / Un prince de la boheme، قضیه بغرنج / Une Tenebreuse affaire(1841)، اورسول میروئه / Ursule Mirouet(1841)، عزب خانه / Un Menagre de garcon(1842)، خاطرات دو عروس جوان / Memories de deux jeunes mariees(1842) آلبر ساواروس / Albert Savarus(1842)، معشوقه درغین / La fasse Maitresse(1842)، اونورین / Honorine(1843) درباره کاترین دو مدیسی / Sur Catherine de Medicis Sur(1843)

 

 

آرزوهای بر باد رفته / Les lllusions Perdues(1843 ـ 1835) [شامل دو شاعر / Deux  poetes (1837)، مرد بزرگ شهرستانی در پاریس / Un grand home de province a Paris(1839)، او و داوید / Eve et David(1843)]،

 

 

مودست مینیون / Modeste(1844)، الاهه استان / الهه استان / LaMuse du department(1844)، سوداگر / طرح سوداگر / Un Homme d’ affaires(1845)، دهقانان / Les Paysans(1845)،‌دختر عمو بت / La Cousine Bette /Cousine Bette(1846)، نماینده سهر آرسی / Le Depute d Arcis(1847)، پسر عمو پونس/Le Cousin Pons(1847)، مر کاده یا سوداگر / Mercadet ou le Faiseur(1851)، پاملاژیرو /Pamela Giraud(1853)،

 

 

رساله در زندگی متشخصانه و رساله‌های دیگر بالزاک / Trait’de vie elegante et autres Traitea de Balzac(چاپ سال 1855)، رویه دیگر تاریخ معاصر / L’Envers de l’histoire concontemporaine(1855)

 

 

کرامول / Cromwell دلکشسته / La Raboulleuse / The Blackshear خرده بدختی‌های زندگی زناشوی / Petites Miseres de la vie Conjugale.

 

 

نامه‌های بالزاک/ Correspondance(چاپ سال 1876).

 

نظرات شما
[کد امنیتی جدید]