تاریخ انتشار خبر: 09 اسفند 1392 - ساعت 00:10:14
برشی از مجموعه ۵ جلدی «کشکول موعود»

برشی از مجموعه ۵ جلدی «کشکول موعود»

مجموعه پنج جلدی «کشکول موعود» باعناوینی چون «سیره نیکان»، «جمال یار»، «کلام حکیمانه»، «عبرت ایام» و «سوده‌های الماس» می توان اشاره کرد.

چندی پیش انتشارات «موعود عصر (عج)» به انتشار مجموعه پنج جلدی با عنوان «کشکول موعود» پرداخت که از عناوین آن می‌توان به «سیره نیکان»، «جمال یار»، «کلام حکیمانه»، «عبرت ایام» و «سوده‌های الماس» اشاره کرد.

«کشکول»، ظرفی ساخته شده از سفال یا فلز است که درویشان به شانه می‌آویزند و در آن انواع تنقلات ریز و درشت می‌ریزند و کوی به کوی در میان مردم رفت‌وآمد می‌کنند. از گذشته‌های دور در میان برخی از حکماء و اندیشمندان، همچون شیخ‌بهایی، نیز مرسوم بوده که ریزه‌های تجربه و آموخته‌های خود را از میان قصه‌ها، حکایت‌ها، روایت‌ها، شعرها و ضرب‌المثل‌ها در مجموعه‌ای گرد می‌آوردند و به نام «کشکول» در اختیار عموم مردم قرار می‌دادند تا بخوانند و بشنوند و پند گیرند.

کتاب «سیره نیکان» درباره سیره و سنت علما و بزرگان دین است به گونه دیگر این کتاب درباره علما، فضلا، سیمای مردان مرد از قبیله ایمان و رستگاری است که همه آن چه آن برگزیدگان در پی گرفتند و به مدد آن از دام‌های گسترده شده، رستند.

در بخشی از این کتاب درباره «بهترین دعا»، می‌خوانیم: عالم مهذب، مرحوم حاج میرزا علی آقا شیرازی (ره) کسی بود که مرحوم شهید استاد مطهری (ره) درباره او می‌فرمایند: یکی از بزرگ‌ترین اهل معنایی است که من در عمرم دیدم. بسیار مقید به تهجد و شب‌زنده‌داری بود.

گاهی به مرحوم میرزا علی‌آقا شیرازی (ره) التماس دعا می‌گفتند، می‌فرمودند: نیمه شب برخیز و وضو بگیر و با خدای خود به راز و نیاز بپرداز که این، بهترین دعا است.

در بخش دیگر «سیره نیکان» درباره «آخر قدرت»، آمده است: درباره مرحوم آیت‌الله سیداحمد کربلایی از برجسته‌ترین شاگردان مرحوم حسینقلی همدانی و پرهیز او از دنیا و ریاست و مقام، چنین نقل شده است:

مرحوم آیت‌الله میرزا محمدتقی شیرازی (ره) وقتی مرجع تقلید شد، احتیاط‌های خود را به عارف بالله آقا سیداحمد کربلایی رجوع داد. معمولاً وقتی مرجع تقلیدی چنین می‌کرد، علامت این بود که مرجع اعلم بعدی، او است. آقا سیداحمد کربلایی وقتی شنید، آن قدر گریه کرد که نزدیک بود بیهوش شود. بعد فرمودند: «به میرزای شیرازی بگویید الان قدرت در دست شماست، ولی در آخرت، قدرت در دست جد ما است و از شما شکایت می‌کنم».

کتاب «جمال یار»، مجموعه‌ای درباره فضایل، مناقب، سیره و سنت ائمه دین (ع) است. این معلمان حقیقی که سراسر کلام و رفتارشان برای جویندگان نور حجت تمام است.

در بخشی از کتاب «جمال یار» درباره «رجعت حسین (ع) در دولت مهدی (ع)»، می‌خوانیم: امام محمدباقر علیه‌السلام می‌فرمایند؛ بشارت باد شما را به بهشت! به خدا قسم که بعد از آن چه بر ما جاری شود، صبر خواهیم کرد؛ آن قدر که خدای تعالی خواسته باشد. پس، ما را بیرون می‌آورد در آن هنگامی که قائم ما ظاهر شود. پس از ظالمان انتقام خواهد کشید و ما و شما ایشان را در سلاسل و اغلال و گرفتار به انواع عذاب و نکال مشاهده خواهیم کرد.

در بخش دیگر این کتاب درباره «سنت‌های مهدوی»، آمده است: «در قائم (ع) ما سنت‌هایی از سنن انبیاء است، سنتی از آدم و نوح که طولانی بودن عمر شریف آن حضرت است و سنتی از ابراهیم که مخفی بودن ولادت و گوشه‌گیری از مردم است و سنتی از موسی که ترس از قتل و غیبت چند ساله است و سنتی از عیسی که اختلاف‌های بین مردم در زنده یا مرده بودن او است و سنتی از ایوب که گشایش بعد از گرفتاری است و سنتی از حضرت محمد (ص) که قیام با شمشیر بر ضد ظلم است».

کتاب «کلام حکیمانه»، مجموعه‌ای از کلام بزرگان اهل معرفت، بیاناتی شیوا درباره نحوه بودن و زیستن در عصر غیبت و غفلت است و اشاراتی درباره سبک زندگی و سنت‌های متضمن عافیت دنیوی و اخروی دارد.

در بخشی از این کتاب درباره «اصلاح نماز»، می‌خوانیم: اصلاح نماز، مستلزم از اصلاح ظاهر و باطن و دوری از منکرات ظاهریه و باطنیه است و از جمله راه‌های اصلاح نماز، توسل جدی در حال شروع به نماز به حضرت ولی عصر (عج) است.

«نصیحت پدر» بخشی دیگر از مطالب کتاب «کلام حکیمانه» است که درباره آن آمده است: فرزند مرحوم حاج شیخ عباس (ره) تعریف می‌کردند که؛ شبی در یکی از مساجد «تهران» منبر رفتم. جمعیت خوبی بود. حدیثی خواندم و با توضیح و تفسیری آن را بیان کردم. برخی از شرکت‌کنندگان در جلسه مراجعه کردند و نشانی حدیث و منبع را سوال کردند.

هر چه فکر کردم، به خاطرم نیامد. از طرفی اطمینان داشتم که در کتابی آن حدیث را دیده‌ام. سرانجام از آنان عذرخواهی کردم و با ناراحتی به منزل رفتم. شب در عالم رویا، پدرم را دیدم. سلام کردم و ایشان جواب داد و در پی آن فرمود: «حدیثی که امشب خواندی در فلان کتاب، جلد فلان و صفحه فلان است. به آن کتاب مراجعه کن و فردا شب نشانی حدیث را بده و بعد به عنوان اعتراض به من گفتند: چرا بدون مطالعه منبر می‌روی؟!».

کتاب «عبرت ایام»، مجموعه‌ای است که ما را در ارتباط با ایام و ماه‌ها، متذکر رفتارهای پسندیده و خوی و خصال حمیده می‌شود. اشاراتی درباره اعمال هفته و ماه، تذکاری درباره نقطه عطف‌های رفته و بالاخره ادعیه ویژه هر روز و هر ماه است.

در بخشی از این کتاب درباره «شهادت حضرت رقیه (س)» می‌خوانیم: زن غساله‌ای که حضرت رقیه (س) را غسل می‌داد، پس از دیدن بدن آن حضرت، از شستن دست کشید و گفت: «سرپرست شما کیست؟ به خدا قسم این دخترک را نخواهم شست تا بگویید از چه مرضی مرده است؟».

حضرت زینب (س) با دردمندی به زن گفت: «او بیمار نبود ای زن! این که می‌بینی آثار تازیانه و ضربه‌های دشمنان است».

در کتاب «کلام حکیمانه» درباره «نوروز» آمده است: امام صادق (ع) فرمودند: «هیچ نوروزی نیست؛ مگر این که ما در آن منتظر فرج هستیم؛ زیرا نوروز از روزهای ما و شیعیان ما است. ایرانیان آن را حفظ کردند و شما آن را از دست دادید(نوروز نخستین روز از سال ایرانیان است)».

کتاب «سوده‌های الماس»، مجموعه‌ای گرد آمده از کلام حضرات معصومان (ع) است که تا ابدالدهر رنگ کهنگی نمی‌گیرد و هر عبارتش پنجره‌ای گشوده بر آسمان دل و جان است.

در این کتاب درباره «جبران گناه» می‌خوانیم: امیرالمؤمنین حضرت علی (ع) فرمودند: «خوشا به حال کسی که بر لغزشش پشیمان باشد و فوری به جبران گناه گذشته برخیزد».

بشر حافی با شنیدن یک جمله دگرگون شد. با پای برهنه به دنبال مرد ناشناس که جز موسی بن جعفر (ع) نبود، دوید و به دست آن حضرت به شرف توبه نائل شد و به افتخار آن روز که با پای برهنه توبه کرده بود تا آخر عمر کفش به پا نکرد و تا زنده بود بر عهده و پیمان خویش وفادار بود و دیگر گرد گناه نگشت و بدین سان در سلک مردان پرهیزگار درآمد.

 در بخش دیگر درباره «بر حذر بودن از سه نفر» با حدیثی از امام صادق (ع)، می‌خوانیم: «از سه نفر بر حذر باش، خیانتکار، ستمکار و سخن‌چین؛ زیرا کسی که به خاطر تو به دیگری خیانت کند، به تو نیز خیانت می‌کند و کسی که به خاطر تو به دیگری ستم کند، به تو نیز ستم می‌کند و کسی که برای تو سخن‌چینی کند، بر ضد تو نیز سخن‌چینی خواهد کرد».
 

به نقل از خبرگزاری فارس

 

نظرات شما
[کد امنیتی جدید]