تاریخ انتشار خبر: 03 مهر 1393 - ساعت 09:43:09
فرهنگ تربیت

فرهنگ تربیت

نگارنده در بخشی از کتاب با شرح ویژگی‌های دوران کودکی، نوجوانی، و جوانی، توصیه های اسلام و راهکارهای تربیتی مناسب هر سن را ارائه می‌دهد.

پیامبر خدا (صلی الله علیه وآله و سلم) و اهل بیت (علیهم السلام) انسان‌های کامل و نمونه‌ای هستند که هدف خداوند متعال از خلقت را به صورت عینی پیش روی جهانیان قرار داده‌اند. ما به عنوان پیروان آن حضرات باید به این اسوه‌های کامل اقتدا کنیم و با پیروی کردن از آنها در همه عرصه‌های زندگی امن‌ترین و سریع‌ترین راه را برای سعادت و کمال خود و دیگران طی کنیم.

 

 

عرصه تعلیم و تربیت یکی از مهم‌ترین عرصه‌ها در زندگی می‌باشد که برای رسیدن ما و دیگران به مقصود بسیار موثر است. جهان امروز با غفلت از ارزش‌ها و فضیلت‌های انسانی از صراط مستقیم حق منحرف شده و برای دستیابی به آسایش مادی و رفاه چند صباح زندگی، خود و فرزندان و خانواده خویش را فدا کرده است.

 

 

با توجه به تهاجمات فرهنگی و تبلیغات سهمگین و خرد کننده اجانب، امروز جامعه اسلامی ما بیش از پیش به تربیت بر مبنای آموزه‌های وحیانی دین مبین اسلام نیازمند است چرا که شرایط با وجود انواع جدید سلاح‌های دشمن مثل ماهواره و اینترنت، به گونه‌ای عجیب تغییر کرده و محیط امروز با عصر رسالت به لحاظ عوامل منفی فرق دارد.

 

 

تعلیم و تربیت اسلامی با توجه به منابع غنی اسلامی یکی از نیازهای مبرم جامعه امروزی ما است. واضح است که بهترین زمان برای تربیت اینچنینی افراد، دوران کودکی می‌باشد.

 

 

 شخصیت شکل یافته در دوران کودکی پایه و اساسی برای شخصیت در آینده افراد می شود. البته باید توجه داشت که دین مبین اسلام با توجه به توصیه‌هایی که در باب انتخاب همسر دارد، زمان تربیت را حتی قبل از دوران کودکی یعنی هنگام انتخاب همسر و انعقاد نطفه می‌داند. مکتب اسلام برای تمام دوران زندگی مثل کودکی، نوجوانی، جوانی و . . . دستورالعمل‌های تربیتی دارد.

 

 

کتاب حاضر تحت عنوان «فرهنگ تربیت» نوشته عباس اسماعیلی یزدی، با اسلوبی بدیع به تشریح برخی از آیات و روایات در موضوع تربیت پرداخته است. این کتاب که به مثابه پیش گفتاری بر کتاب «فرهنگ اخلاق» می‌باشد که در چهار صد و بیست و سه صفحه از سوی انتشارات دلیل ما به زیور طبع آراسته شده است.

 

 

نویسنده شروع مباحث را با بخشی تحت عنوان «درآمدی بر مباحث تربیت» آغاز کرده که به موضوع کمال از نظر اسلام پرداخته شده است. اسلام سعادت بشر را در گرو برآورده شدن تمام نیازهای اعتقادی، اخلاقی، فرهنگی، سیاسی، فردی و اجتماعی انسان دانسته، و در عین تأکید فراوان بر اهمیت امور معنوی و ایمان و اخلاق و فضایل انسانی، به جنبه‌های مادی و طبیعی بشر نیز توجهی خاص مبذول فرموده است.

 

 

با توجه به این مطلب تربیت از دیدگاه اسلام، ایجاد زمینه رشد در جنبه‌های مختلف عقلی، فکری، اعتقادی، اخلاقی، روانی، فرهنگی، اجتماعی و سیاسی و ارائه راه درست اندیشیدن و نیکو زیستن می باشد، به گونه ای که آدمی را از مرحله حیوانیت به مرتبه کامل انسانی که مقام قرب خداوند و خلیفه الهی است، برساند.

 

 

دین مبین اسلام با توجه به عامل وراثت و محیط، توصیه‌هایی برای انسان دارد که در بخش سوم این کتاب تشریح شده است. نقش پدر و مادر به عنوان هم عامل وراثتی و هم عامل محیطی نقشی با اهمیت و موثر است. نویسنده در بخشی از کتاب چهار راه کار تربیتی را بیان و تشریح کرده است. القا و تلقین، پند و اندرز، تشویق، و انذار، چهار راه کاری هستند که به نظر نویسنده اسلام آنها را توصیه می‌کند.

 

 

نویسنده در یک تقسیم‌بندی تربیت را به دو حوزه درونی و بیرونی تقسیم می‌کند. در قسمت حوزه‌های درونی تربیت، او از عقل، عواطف، وجدان اخلاقی و توحیدی، و غرائز، به عنوان حجت های پنهان و یاوران درونی انسان نام می برد و اختصاراً به شرح هر کدام از آنها می‌پردازد.

 

 

حوزه بیرونی هم همان ارسال رسل و مربیان الهی هستند که از جانب خداوند متعال برای هدایت و تربیت بشر فرستاده شده‌اند. در بخش پایانی کتاب تحت عنوان کلی «زمینه‌های بیرونی تربیت»، نویسنده به چهار موضوع همسر و تربیت، کودک و تربیت، نوجوان و تربیت، و جوان و تربیت پرداخته است.

 

 

نگارنده در این قسمت با شرح ویژگی‌های دوران کودکی، نوجوانی، و جوانی، توصیه های اسلام و راهکارهای تربیتی مناسب هر سن را ارائه می‌دهد.

 

نظرات شما
[کد امنیتی جدید]