تاریخ انتشار خبر: 07 مرداد 1394 - ساعت 13:06:01
مجموعه ی داستان کوتاه "جشن باغ صدری"

مجموعه ی داستان کوتاه "جشن باغ صدری"

داستان "جشن باغ صدری" در گیر و دار فرنگی شدن مردمی است که نمی خواهند گذشته ی خود را به هوای جناب اعلی حضرت به باد دهند... روایت از دست ندادن به قیمت جان و آبرو... به قیمت زیر پا گذاشتن حسادت های زنانه حتی. دوران کشف حجاب... اما گفتگوهایی پر از شیطنت های دخترانه و سرسختی و یکدندگی پدرانه.

تصویر... تصویر... تصویر! انگاری تاریخ مصور را بدهی دست یک قجری خوش زبان، که خلال لب پر کرده و چای نبات به خان باجی های توی ایوان تعارف می زند و احتمالا پرده خوانی میکند و احیانا گاهی نخودی میخندد. گاهی زن می شود و گاهی دختر و گاهی مرد و گاهی جوانکی پرشور... هرچه هست اما روایت شجاعت است و حق طلبی. تلخ و شیرین داستان ها را به قهرمانان واقعی دل آورش اعتدال می بخشد.

بین تاریخ معاصر می گردد و رده های نور را سرِ دست می گیرد تا بیشتر خودنمایی کند؛ با شمّ هنرمندانه... سکانس به سکانس پیش می رود... تا دوستداشتنی  و باور پذیرفرجام نوشته ها را فرود آورد.

کتاب جشن باغ صدری کوتاه و گویا و خواندنی ست.هفت داستان کوتاه که گره خورده ی دوران انقلاب است. در داستان "یک بررسی موشکافانه" که آغازگر کتاب است، آرام آرام لا به لای جملات، از این روزهای شلوغ پلی میزند به آن روزهای نه چندان دور گذشته. روایت قتلی در یک آپارتمان که بین شور بازپرس تازه کار امروز و دلهره ی های بازپرس کهنه کار روزهای گذشته پیچ و تاب میخورد. بی تکلف و زواید، از راز آن سالهای دور پرده برداری میکند...که چه گذشت در آن روزهای پر التهاب. و اضافه کنیم همان روزهایی که فراموش نمی شود به این سادگی ها.

داستان "جشن باغ صدری" در گیر و دار فرنگی شدن مردمی است که نمی خواهند گذشته ی خود را به هوای جناب اعلی حضرت به باد دهند... روایت از دست ندادن به قیمت جان و آبرو... به قیمت زیر پا گذاشتن حسادت های زنانه حتی. دوران کشف حجاب... اما گفتگوهایی پر از شیطنت های دخترانه و سرسختی و یکدندگی پدرانه.عبارات و جملات بوی همان روزها را دارد... صدای شخصیت های داستان، خوب به گوش می رسد...ناراحتی ها و خوشحالی های شان از بین کلمات میان ذهن نقش می بندد.

صبر... صبر... محبت! آه از "گلدان  شکسته" که هم فرهادش را شهید کرده اند و هم لیلایش را آواره... سومین داستان، خشونت زندان و خفقان روزهای سرد گذشته را به صبر مادرانه و محبت همسرانه گرما می بخشد. بین اشک و آه ناگهان چشمت نگرانِ همان گلدان شمعدانی تازه شکوفه کرده کنار حوض می شود... که کاش هل اش نمیداد!

غم اندود شدن بین روزهای سخت کار و از دست رفتن حاصل عمر... بین بیماری و فقر در بهبوهه ی "جشن از ما بهتران" !چهارمین داستان حکایت می کند از در های بسته... که انگاری میل باز شدن ندارند. روزهایی که اعلی حضرت غرق جشن هایی ست که آه و اشک مادرها میان صدای اسب دوانی های سربازان خیالی آن گذشته ی مبهم گم می شود... "عقل من که به این چیزها نمی رسد، ماشالا شما خوب سر در می آورید."

مهتاب.. فرشته... بهار! بین تاریکی و تاریک بینی، نورِ مهتاب یعنی دعوت فرشته ای به بهشت زندگی. در کوران سخت دلی و زمستانی بودن آدم ها، برای آقای بهارلو "زندگی عادی است". کافی ست پناه فرشته ها باشی... فرشته باشی! پنجمین داستان، حکایت بزرگیِ دل است و مهربانی. حکایت دل کندن از وابستگی ها و دل دادن به همین فرصت های دم دست امروز ... که مبادا از دست برود. حکایت روزهایی که گره خورده ی انقلاب است و تلاش هایی که امید بخش بهار است در روزهای سرد زمستان.

بنشین کمی برایت روضه بخوانم. سید نمی تواند روزگار بگذراند و بی اعتنا باشد به اطراف.. "غیرت" همان مفهوم بلندی ست که در "چادر خاکی" خوب به چشم می آید. ششمین داستان، از گوهرشاد روایت می کند... از زیر بار حرف زور نرفتن... از حجابی که باید باشد! به قیمت زیر دست و پا رفتن... به قیمت خون و شکستگی و آوارگی و یتیمی. "کمی آن طرف تر پسرک سیاه چشم را دید که وحشت زده جیغ می کشد. و مادرش را که سر به دیوار تکیه داده است، تکان تکان می دهد. بغض رخشنده ترکید. دوید طرف پسرو گرفتش توی چادر خاکی اش."

کمی مرد باش لطفا! جای لفاظی کردن و نان به نرخ روز خوردن، بهتر است مرد عمل باشی برای صاحبان اصلی روزگار دروغ...حق را به صاحبش برگردان. "مردی روی بالکن شیرینی پزی" آخرین داستان است. حرف از گرسنگی و فقر و کار...اما نه سیاه و تلخ، که روشن و امیدبخش.حرف از وادادگی سردمداران است حرف از نفاق و منفعت طلبی خائنانی ست که کار را کشاندند به... به اینکه مادر بایستد –مردانه- چشم در چشم دورویی و بگوید:"... توده یعنی بچه های زحمتکش من. چند بار احوال شان را پرسیدی؟آره جان اعلی حضرت! تو اگر راست می گفتی حق یتیم های مرا می گرفتی که بی پدرشان کردی.تو اگر مرد بودی..." کمی مرد باش لطفا.

مجموعه ی داستان کوتاه "جشن باغ صدری" نوشته ی عذرا موسوی، پر است از تصاویری آشنا از تاریخی مشترک. روان و صمیمی. کوتاه و گویا. می ارزد به هدیه دادن... به دعوت به خواندن!

یادداشت از یوسف یوسفی

نظرات شما
[کد امنیتی جدید]