تاریخ انتشار خبر: 25 آذر 1394 - ساعت 18:53:25
خود را از بند ترس های غیر واقعی رها کن، روش های غلبه بر اضطراب و زندگی کردن بدون نگرانی

خود را از بند ترس های غیر واقعی رها کن، روش های غلبه بر اضطراب و زندگی کردن بدون نگرانی

ویژگی برجستۀ نوشتار حاضر، این است که مطالب آن به صورت راهنمای علمی و عملی تدوین شده است. همچنین از جملۀ نقاط قوت دیگر کتاب، قابل تطبیق بودن با فرهنگ های مختلف است.

خود را از بند ترس های غیر واقعی رها کن، روش های غلبه بر اضطراب و زندگی کردن بدون نگرانی

جوزف اکانر

اسکندر قربانی

نسل نواندیش

ترس را نمی توان به طور مطلق امری مضر دانست؛ بلکه  ترس در مواردی می تواند دفع ضرر هم کند. به نحوی که به عنوان هشداری برای دفاع از انسان عمل می کند. به عبارتی دیگر مکانیزم آن به گونه است که در موقعیت خطر، فرد را از آن خطر و حادثه ای که ممکن است در راه باشد، با خبر می کند و به شخص فرصت و زمان دفاع را می دهد. از این گونه ترس به عنوان ترس اصیل و معتبر یاد می کنند، که در انسان ذاتی است و عبارتند از: ترسِ سقوط، به خود رها شدن، و ترس از صداهای بلند ناگهانی؛ در مقابل این گونه ترس ها، سخن از ترس های غیر واقعی و موهوم  است که ساختۀ تصور افراد می باشد، که در اصطلاح آسیب شناسی به این گونه ترس ها، فوبی می گویند. زیرا می توان اذعان نمود که منشأ ترس دائم، محرک بیرونی نیست، بلکه تصویری است که ما از محرک بیرونی داریم. بر همین اساس مؤلف در فضای ارائۀ روشها از الگوی ذهنی – زبانی که هم شناختی است و هم روش شناسی، استفاده نموده است.

مؤلف در فصل اول در یک قالب کلی نُه اصل ترس را معرفی می نماید. در بخش دوم، نویسنده به تبیین ترس غیر واقعی و انواع آن پرداخته است. ترس مرضی(فوبی) ترسی غیرمعقول و شدید دربارۀ یک موقعیت یا چیز دیگری است، که به طور مستقیم تهدیدکننده نیستند. از اضطراب به عنوان ترس مرضی خفیف یاد می نمایند، ترسی است که مربوط به آینده است. رویکرد مناسب در فضای درمان ترس، استفاده از روشها و تکنیکهای صحیح در برخورد با ترس و اضطراب است. قطعاً منفعل بودن و تحت تأثیر ترس و اضطراب قرار گرفتن به مراتب از خود ترس و اضطراب خطرناکتر است. این نوع از ترس و تصوری که از محیط و اشیاء داریم، زندگی را محدود می نماید، و با استفاده از تکنیک ها و روش ها می توان از بند این نوع از ترس رهایی یافت.

از جملۀ اساسی ترین، اصول و قواعد که می تواند رهایی بخش از این معضل باشد، پذیرفتن واقعیت و خواست و اراده برای تغییر است. بعد از آن می توان به تأثیر آرامش و تمرین هایی که آرامش را به ارمغان می آورد مانند تنفس عمیق و آرمیدگی اشاره نمود. این ها می تواند مسیر را برای درمان هموار نماید. می توان این اوامر را به عنوان نرخ شاه عباسی و اصولی کلی در بر خورد با انواع مختلف فوبی ها در مراحل اول دانست. به عنوان نمونه می توان به مهارت های

ارائه شدۀ در اثنای بخش پنجم برای آزادی از بند ترس در مورد آینده، اشاره کرد؛ مؤلف معتقد است بعد از پذیرش اضطراب، و  آرام کردن خود با تکنیک تنفس عمیق و موسیقی، این نکته را باید مدّ نظر قرار داد که، رویدادی که ذهن شما را مشغول به خود کرده هنوز اتفاق نیفتاده و این شما هستید که با انتخاب مسیر صحیح و اتخاذ راهکارهای مناسب از آن جلوگیری می کنید، لذا جایی برای ترس باقی نمی ماند. البته در قسمت های مختلف کتاب راهکارهای متناسب با هر فوبی به صورت مستقل بیان شده است.

لازم است در قسمت نقاط قوت کتاب به چند ویژگی مهم اشاره نماییم. ویژگی برجستۀ نوشتار حاضر، این است که مطالب آن به صورت راهنمای علمی و عملی تدوین شده است. همچنین از جملۀ نقاط قوت دیگر کتاب، قابل تطبیق بودن با فرهنگ های مختلف است، هر چند در قسمت نقد خواهیم گفت که در مواردی نمی توان این تطبیق را لحاظ نمود. از لحاظ ساختار و ویراستاری، کتاب در درجۀ قابل قبول و مناسبی است. زیرا آدرس دهی ها، آوردن منابع،  و استفاده از پیوست ها، ساختار و شکل مناسبی به این اثر داده است.

در بحث نقد محتوایی می توان به عدم تطابق فرهنگی در مواردی مانند صفحۀ 90 اشاره کرد که بحث دوستی و آمیزش مطرح شده و حال آن که این امر در فرهنگ اسلامی حد و مرز دارد و نمی توان به صورت مطلق و بدون ضابطه پذیرفت.

همچنین در صفحۀ 168 که مطرح می کند، خانمی دوست من است، در حالی که چنین چیزی در فرهنگ اسلامی دارای مشکل است و دوستی ها باید حد و مرز داشته باشد، تا مشکلات فردی و خانوادگی به وجود نیاید. از جمله نقدهای دیگر نقل قول هایی است که در موقعیت های مختلف از کتاب وجود دارد. هر چند دارای بار ارزشی منفی نباشند؛ به عنوان مثال زمانی که از بودا مطلبی نقل می شود در صفحۀ 370، باید توجه داشت که این معنای تجویز و ترویج  بودا و افکار او به صورت مطلق نمی باشد. همچنین اینکه در پیشگفتار بحث یازده سپتامبر و سوگیری نسبت به مسلمانان را مطرح می نماید؛ این سکوت نوعی تأیید محسوب می شود که نیاز به بررسی دقیق در محل خود را دارد. و همچنین اینکه در صفحۀ 171 ایالات متحده امریکا را در جنگ با تروریسم می داند و به او وجهۀ حق می دهد، این خود دارای تأملاتی است که تحلیل گران سیاسی به خوبی آن را نقد نموده اند.

نظرات شما
[کد امنیتی جدید]