تاریخ انتشار خبر: 15 ارديبهشت 1395 - ساعت 13:11:20
این رستاخیز عام 1 مجلس تعزیه عاشورا

این رستاخیز عام 1 مجلس تعزیه عاشورا

"این رستخیز عام" عنوان مجموعه پنج جلدی اشعار عاشورایی است در قالب تعزیه که اصلاح و باز آفرینی شده است.یکدست بودن اشعار، غنا و محتوای سروده ها و پاک بودن اشعار از فحش و ناسزا و جملات رکیک، دروغ و وهن، از شاخصه های این مجموعه است.

این رستاخیز عام 1 مجلس تعزیه عاشورا

غلامعلی ناد علی زاده

خیمه

"این رستخیز عام" عنوان مجموعه پنج جلدی اشعار عاشورایی است در قالب تعزیه که توسط غلامعلی ناد علی زاده (نادی دامغانی) اصلاح و باز آفرینی شده است.

تعزیه یا شبیه خوانی که از دوره قاجاریه گسترش چشمگیری داشته است همواره  به صورت هنری بومی مطرح بوده است. تعزیه یا این هنر بومی در واقع یکی از صمیمانه ترین و هنری ترین وسیله بیان حادثه عاشورا در فرهنگ ایران زمین است. استفاده از موسیقی که به درک حزن و اندوه واقعه عاشورا کمک می کند و نیز بازی هنرمندان (تعزیه گردانان) و کلام شعری و حماسی اشان و پوشش آنان در لباس های سرخ و سبز، سفید و سیاه سبب شده است تا مخاطبانی که حلقه زده اند در اطراف صحنه از شروع مراسم، بیشتر و بهتر با اشک و آه و ناله های جانسوزشان عزاداری کنند. در بسیاری از شهرها مکانی مختص تعزیه ساخته اند و در ایام محرم مردم از جاهای دور برای دیدن و شنیدن تعزیه بدانجا می آیند تا عزاداری کنند.

غلامعلی نادعلی زاده (نادی دامغانی) مصحح این اثر، خود از بزرگترین سرایندگان تعزیه در روزگار ماست. او تا کنون بیش از دویست مجلس تعزیه سروده است.

این دوره پنج جلدی تعزیه که به نام کلی "رستخیز عام" ذکر می شود اشعار تعزیه ای است که در منطقه دامغان خوانده و اجرا می شود. یکدست بودن اشعار، غنا و محتوای سروده ها و پاک بودن اشعار از فحش و ناسزا و جملات رکیک، دروغ و وهن، از شاخصه های این مجموعه است.

لازم به گفتنی است مجلس تعزیه در طول ده ها سال در گوشه گوشه کشور اجرا شده و می شود. طبیعی است با توجه به سرایندگان آن، دفاتر تعزیه از لحاظ قوت و استحکام شعری ضعف و قوت هایی داشته باشد که مجموعه

حاضر یکی از بهترین نمونه های تعزیه از این لحاظ به شمار می رود.

به هر حال کتب قدیم تعزیه همواره مملو از غلط های چاپی بوده و بعضا وجود کلماتی که در دوره خود فقط کاربرد داشته خوانش آن را سخت می کرده است لذا مجموعه فراهم آمده توسط استاد نادی دامغانی از این نظر نیز ارزشمند است.

در جلد اول این مجموعه (رستخیز عام 1) عنوان؛ " مجلس تعزیه عاشورا " آمده است. یعنی در این دفتر، طولانی ترین مجلس تعزیه (عاشورا) از حرکت اباعبدالله الحسین علیه السلام به سمت کوفه تا شهادت جانسوز آن حضرت و یارانش ذکر می شود.

صحنه های آمده در این کتاب " مجلس تعزیه عاشورا " به ترتیب عبارتند از:

در راه عراق، رو به رو شدن سپاه حر بن یزید ریاحی و سپاه امام حسین علیه السلام، ورود به کربلا، بامداد عاشورا و پشیمانی حر، شهادت عابس و شوذب، شهادت حبیب بن مظاهر و مسلم بن عوسجه، شهادت غلام ترک، شهادت وهب، شهادت زهیر بن قین و بریر بن خضیر، شهادت حضرت علی اکبر علیه السلام، شهادت طفلان زینب علیها سلام، شهادت حضرت قاسم بن حسن علیه السلام، شهادت پسران ام البنین علیها سلام؛ (جعفر، عبدالله، عثمان)، شهادت حضرت ابوالفضل العباس علیه السلام، به خواب رفتن اباعبدالله علیه السلام و شورش اشقیا، امام در مقابل اعدا، وداع امام با اهل بیت خویش و کفن پوشیدن آن حضرت، وداع با حضرت سجاد علیه السلام، شهادت حضرت علی اصغر علیه السلام، لبیک کائنات به امام غریب، تلاش شیطان برای فریب امام معصوم علیه السلام، گفتگوی امام و ابن سعد، اتمام حجت امام با کوفیان، سلطان قیس هندی، ذوالفقار، سایه افکندن جبرئیل بر سر امام، شهادت نصرانی، شمر در گودال قتلگاه، شهادت عبدالله بن حسین علیه السلام، شهادت امام.

این مجموعه توسط مسلم نادعلی زاده (فرزند غلامعلی نادعلی زاده) و انتشارات خیمه در سال 1392 منتشر شده است.

نمونه شعر:

شمر در گودال قتلگاه

 

امام(ع):       نمی‌دانی مگر من کیستم ای ظالم ابتر؟

شمر:          ترا قدر است می‌دانم ز جن و انس بالاتر

امام(ع):       نمی‌دانی بود جدم محمد شافع محشر؟

شمر:          بلی دانم بود جدت محمد، سید و سرور

امام(ع):       نمی‌دانی مگر بابم علی مرتضی باشد؟

شمر:          بلی دانم که بابایت وصی مصطفی باشد

امام(ع):       بدان خیر النسا مادر به من باشد آیا بی‌دین

شمر:          کنیز مادرت باشد به باغ خلد، حور العین

امام(ع):       بگو این روز را نامش چه ای شوم دغا باشد؟

شمر:          بدان ماه محرم، جمعه‌ای نور هدی باشد

امام(ع):       خطیبان بر سر منبر بگو نام که را خوانند؟

شمر:          به منبر نام جدت را بدان هر لحظه می‌خوانند

امام(ع):       چرا پس ای ستم‌گستر به من خواری روا داری؟

شمر:          بدان از بهر مال است و سپهداری و سرداری

امام(ع):       سپهداری بود بهتر، و یا انعام پیغمبر؟

شمر:          بدان آن نسیه این نقد است، ای میر ملک لشگر

امام(ع):       ز قتلم درگذر تا در قیامت شافعت گردم

شمر:          نمودم عزم قتلت را ز عزمم بر نمی‌گردم

امام(ع):       مده از دست فرصت را، ز دوزخ رو به جنت کن

شمر:          منم شاگرد شیطان، یا حسین ترک نصیحت کن

...

 

نظرات شما
[کد امنیتی جدید]