تاریخ انتشار خبر: 17 شهريور 1395 - ساعت 09:00:20
گفتگو با مصطفی رضایی، نویسنده رمان آخر الزمانی «زایو»؛ رمانی که پرچم اسلام را به اهتزاز درمی آورد

گفتگو با مصطفی رضایی، نویسنده رمان آخر الزمانی «زایو»؛ رمانی که پرچم اسلام را به اهتزاز درمی آورد

قلم روان و شیوا، توجه به مسائل ارزشی و اعتقادی و وطن دوستانه، ضرب آهنگ تند و متناسب، درهم تنیدگی ماجراها، استفاده از زمان خاص و خیالی و فضای ویژه و علمی در زایو مخاطب را میخ کوب کرده و تا آخر رمان رهایش نمی کند.زایو دقیقا پرچم جهانی شدن حکومت اسلامی و تسلط نهایی مسلمانان بر کره زمین را بر دوش می کشد...

ادبیات داستانی به ویژه رمان همواره ظرفیتی برای بیان اندیشه های بشری بوده است. در حالی که از سال ها پیش بسیاری از تولیدات سینمایی غرب به موضوع آخرالزمان و پایان دنیا پرداخته و به صورت کاملا خط دهی شده، برتری دنیای ستمگران و تاریکی را نشان می دهد، امروز شاهد خلق اولین رمان آخرالزمانی که یک مسلمان آن را نوشته است هستیم. با نگاهی به این کتاب، درمی یابیم که زایو، اثر مصطفی رضایی، لبریز از تعلیق و ماجرا و جذابیت است. قلم روان و شیوا، توجه به مسائل ارزشی و اعتقادی و وطن دوستانه، ضرب آهنگ تند و متناسب، درهم تنیدگی ماجراها، استفاده از زمان خاص و خیالی و فضای ویژه و علمی در زایو مخاطب را میخ کوب کرده و تا آخر رمان رهایش نمی کند.
زایو دقیقا پرچم جهانی شدن حکومت اسلامی و تسلط نهایی مسلمانان بر کره زمین را بر دوش می کشد، چراکه با توجه به نظرات مسموم دشمن در این روزها، باید کشور ایران در ۲۵سال آینده کلا به انزوا کشیده شود و در بدترین شرایط ممکن از نظر اجتماعی، سیاسی، علمی و امنیتی به سر برد. زایو قضیه را کاملا متفاوت به تصویر کشیده است. ایرانِ زایو مقتدر و سربلند است. مصطفی رضایی داستان نویسی را از سال٩٠ شروع کرده و از کلاس های حوزه هنری و نقد کلاس های استاد سرشار بهره برده است. وی عضو جلسات نقد استاد سرشار و آشنا به اصول داستان نویسی و نقد است. این نویسنده در حوزه داستان کوتاه دارای رتبه های کشوری است و مدتی را با روایت فتح کار کرده است. زایو اولین رمان مصطفی رضایی است. به همین بهانه، به سراغ او رفتیم تا بیشتر درباره ویژگی های این اثر و بازتاب های آن بدانیم.

ضمن اشاره به ضرورت پرداختن به این موضوع ها، از ویژگی های این رمان و زمانی که برای آن صرف کرده اید بفرمایید.
زایو یک رمان با موضوع آینده نگرانه و فرجام بشر است. در ادبیات و سینمای ما موضوعاتی مثل آخرالزمان کم کار شده است و به نظر می رسد نیاز مخاطب باشد که درباره چنین موضوعی هم رمان داشته باشیم.
موضوع این رمان را به خاطر مسائل روز و نیاز هنر تصمیم گرفتم بنویسم، به گونه ای که شگفت انگیز باشد و مخاطب را جذب کند. معمولا ژانر علمی تخیلی چه در کارهای قدیمی مثل ژول ورن و چه در کارهای جدید که اکثرا جنبه سیاسی دارد، مثل «١٩٨۴» جورج ارول، همیشه جذاب است.

از منابعی که برای نوشتن زایو از آن ها بهره برده اید برای ما بگویید.
قبل از همه بگویم که در داستان، یک بحث ساختار است و بحث دیگر درون مایه. من در داستانم یک شخصیت و قهرمان ایرانی دارم که مشکلی به نام ویروس زایو پیش روی اوست. زایو یک بیوتروریسم جهانی است. در طول داستان، شخصیت های دیگری می آیند و در خدمت داستان هستند و اتفاق های دیگری می افتد. داستان براساس تخیل شکل می گیرد، اما ریشه هایی از واقعیت را هم باید می آوردم. من سعی کردم شخصیت ها و صحنه پردازی هایم براساس اعتقادات خودمان و نظرات رهبری باشد. من در زایو، تاریخ ٢۵ساله آینده را نشان دادم که براساس سخنان رهبری است. در این رمان، شخصیت آمریکایی ام که منتقد دولت و نظام آمریکاست و افشاگری می کند، بعد از مسلمان شدن تبعید می شود. او سرانجام رهبر حزب اسلام گرا در آمریکا می شود. این شخصیتم را از نظریات مقام معظم رهبری گرفتم که فرمودند: حساب ملت و مردم آمریکا از دولت آن کشور جداست و دولتمردان آمریکا در سراشیبی سقوطند و اندیشمندان آن ها دارند هشدار می دهند. درخصوص درون مایه کار، از بحث های اعتقادی خودمان استفاده کردم، چون هدف هنر همین است که در قالب یک اثر جذاب، با هر موضوعی که باشد، باید مخاطب را جذب و پیامش را به او منتقل کند.

هدفتان از اینکه قالب رمان را برای تبیین فکر و اندیشه انتخاب کردید چه بود؟ از انگیزه نوشتنتان برای ما بفرمایید.
اگر بخواهیم بگوییم که ما در جنگ نرم هستیم، این جمله کاملا شعاری می شود. در کار هنر نباید خیلی رو حرف زد. این سوژه ها خیلی باید از شعاری شدن فاصله بگیرند. یکی از سختی های کار این بود که حواسم باید جمع می بود تا یک موقع مستقیم اشاره نکنم. درخصوص انگیزه و هدفم هم باید بگویم نسل ما با این همه رسانه و بازی های کامپیوتری غربی وفیلم های سینمایی، وقتی از آن طرف دنیا این همه آثار هنری شاخص با این موضوع و درون مایه بیرون می آید، به عنوان یک مسلمان باید در این طرف یک تحرکی داشته باشیم و کاری بکنیم تا حداقل آن تولیدات واهی وارد زندگی ما نشوند؛ یعنی اگر ما چیزهایی داشته باشیم که در نهایت جذابیت، پیام جهان اسلام را هم به دنیا برسانند، خیلی خوب است. شاید برای خیلی ها جا نیفتاده باشد و بعضی ها اصلا این چیزها و جریان ها را قبول نداشته باشند، ولی ما به این سوژه های آینده نگرانه و امیدبخش نیاز داریم.

بازتاب رمان زایو را چطور دیدید؟
رمان از سوی استاد سرشار در حوزه هنری نقد شد و از دیدگاه رسانه ها و مخاطبان، در ژانر خودش که آینده نگرانه است، اولین کار محسوب می شود. این بازخوردها بازخوردهای مثبتی بوده است.

وضعیت رمان نویسی را در نسل جوان چطور ارزیابی می کنید؟
نظر شخصی من است و شاید نتوان آن را به صورت رسمی اعلام کرد. فضای ادبیات امروز ما خیلی حرفه ای تر و بهتر از سینمایمان است، چه در کارکردن و چه در آثاری که بیرون می آید. برای همه سلیقه ها کتاب هست و این به خاطر این است که در فضای ادبیات، آن حرفه ای بودن خیلی بیشتر است و به خاطر همین است که من در همین فضا دارم کار می کنم. رمان نویسی در نسل جدید امیدبخش است.

در حال حاضر، مهم ترین فاکتور برای نوشتن رمان چیست؟
کسی که می خواهد یک رمان خوب بنویسد باید به درون مایه کار توجه داشته باشد که هم به نفع جامعه ما باشد و هم از نظر فرم و ساختار استاندارد فنی را داشته باشد. باید به یک وجه سومی هم توجه کرد و آن آینده نگری و خط دهی است. تاثیر قوی ای که یک اثر دارد به وجه سوم آن و خط دهی اش برمی گردد. نمی توانیم با ساختارگراها و درون مایه گراها دعوا داشته باشیم. باید این مسائل برای ما حل شده باشد و ما به اثرهای قوی فکر کنیم و بحث خط دهی و وجه سوم و بعد آینده نگرانه را داشته باشیم.

روزنامه شهرآ را-14/6/95-صفحه ادب و هنر

نظرات شما
[کد امنیتی جدید]