تاریخ انتشار خبر: 19 آذر 1395 - ساعت 17:05:10
جین اوستن

جین اوستن

پیروزی اوستن در زمان حیات قابل توجه نبود، تنها در اواخر زندگیش بود که نقدهایی آمیخته با ستایش از آثار او بعمل آمد و هنرنویسندگی و سبک انشای دلپذیرش بر مردم انگلستان آشکار گشت. آثار جین اوستن و زندگی او دو خط موازی را تشکیل می‌­دهد که هر دو به طبقه متوسط و محیط محدود شهرستان تعلق دارد.

جین اوستن Jane Austen بانوی داستان­نویس انگلیسی(1775-1817) پدر جین کشیش بود و با خانواده خود در شهرستان‌های مختلف اقامت می­کرد و سرانجام در وینچستر Winchester درگذشت. پس از مرگ پدر، معاشرت خانواده از گذشته نیز محدوتر گشت.

جین زندگی را میان افراد خانواده پر اولاد خودو دوستان شهرستانی و در محیطی محدود و یکنواخت می­‌گذراند. همین محیط کوچک بعدها زمینه بسیاری از داستان‌هایش قرار گرفت. جین ابتدا برای سرگرم کردن فرزندان و افراد خانواده به خلق داستان‌ها و صحنه­‌های نمایشی خنده‌­آور می­‌پرداخت که آثار نخستین دوره نویسندگیش را تشکیل می‌­داد.

اولین داستان‌هایش در مجموعه­‌ای به نام عشق و دوستی Love and Friendship فراهم آمد که پس از تجدید نظر با عنوان شعور و حس تشخیص Sens and Sensibility  در 1811 منتشر شد. داستان غرور و تعصب  Pride and Prejudice (1813) پیروزی بسیار بدست آورد. این داستان زندگی زنی سبکسر و کوته­ فکر را نشان می­‌دهد که با رفتاری برخلاف آداب و رسوم زمان می­‌خواهد دختران خود را شوهر دهد و جین در آن، رؤیا را در برابر واقعیت زندگی روزانه قرار می­‌دهد و با لحنی گیرا و طنزآمیز عدم تشخیص امور متناسب را از نامتناسب بیان می­‌کند. داستان غرور و تعصب مورد پسند عامه قرار گرفت و در نظر بیشتر ناقدان، شاهکار اوستن بشمار آمد. داستان پارک منسفیلد Mansfield Park در 1814 و داستان اما Emma در 1816 انتشار یافت. داستان اما شیوه نویسندگی اوستن را بهتر از گذشته می­‌نمایاند. در این داستان تعبیرات غلط قهرمان داستان از بدیهیات زندگی و شناختن احساس درونی خویش برحسب تصادف و در نتیجه سرخوردگی شدیدش، بسیار هنرمندانه ترسیم شده است.

آخرین داستان اوستن اغوا Persuasion نام دارد که پس از مرگش در 1818 منتشر شد. اوستن در این داستان نیز خطوط اصلی هنر داستان‌­نویسی خود را آشکار می­‌کند و به روابط میان افراد و عکس­‌العمل‌های روحیشان در برابر اعمال یکدیگر بیشتر تکیه می‌­کند تا به ترسیم روح فردی.

کتاب لیدی سوزان Lady Susan به صورت قطعه­های جداگانه از اوستن باقی ماند که به وسیله برادرزاده­اش در 1825 بچاپ رسید. حال اوستن که به بیماری سل دچار بود، رو به وخامت نهاد و در مارس 1817 برای معالجه با خواهر خود به وینچستر رفت و همانجا درگذشت.

پیروزی اوستن در زمان حیات قابل توجه نبود، تنها در اواخر زندگیش بود که نقدهایی آمیخته با ستایش از  آثار او بعمل آمد و هنرنویسندگی و سبک انشای دلپذیرش بر مردم انگلستان آشکار گشت. آثار جین اوستن و زندگی او دو خط موازی را تشکیل می‌­دهد که هر دو به طبقه متوسط و محیط محدود شهرستان تعلق دارد. اشخاص داستان‌های اوستن از میان مردم عادی برگزیده می­‌شوند نه از افراد برجسته؛ و جین با همین مردم آشنا  و معمولی، دنیایی رنگارنگ و غنی می‌­سازد و از کوچکترین اعمال و رفتار، عمیق‌ترین معانی را بیرون می­‌کشد، شکست و ناکامی در عشق، قریب و اغوا، دروغ و نادرستی، ابتذال و امیدهای واهی، همه­‌جا در برابر اعتدال و حد و اندازه معقول قرار می­‌گیرد. تجزیه و تحلیل درست، وصف زنده و گویا، بینش دقیق، ظرافت فکر، ذوق طنز و هنر نویسندگی موجب می­‌شود که اوستن در شمار معروفترین داستان­‌نویسان انگلیس قرار گیرد.

نظرات شما
[کد امنیتی جدید]